สมบัติบ้า

posted on 19 Dec 2007 14:31 by nuchacha

ไม่มีปัญญาเก็บตัวจริงๆ
เก็บไอ้ที่เป็นโมเดลเอาก็ได้ฟะ
.....
ไอ้เจ้าเก้าอี้จิ๋วๆ บรรดามีนี้
ข้าพเจ้าไปเจอตัวแรกที่ร้านสะดวกซื้อใน Tokyo
ราคากล่องละประมาณ 100 กว่าบาท ซีลกล่องแน่นหนา  
แต่ไม่ยอมให้เห็นตัวข้างใน ประมาณว่า สุ่มเอาเองดิ ว่าจะได้ตัวไหน เอ้อ...
ด้วยความงก กลัวได้ตัวซ้ำ ข้าพเจ้าเลยเอามา 2 ตัวก่อน
กลับมาบางกอกแล้วค่อยนึกเสียดาย นอนก่ายหน้าผาก 2 คืน
คิดว่าน่าจะซื้อกลับมาเยอะๆ
....
อีก 3 เดือนถัดมา ไปลั้ลลาที่ ฮ่องกง
ปะกับไอ้เจ้าพวกนี่ที่ร้านหนังสือ Page One
หนอยแน่... แพงกว่าเดิมอีกแฮะ (โมโหเล็กน้อย)
แต่ทว่า คราวนี้มีให้เลือกแบบอลังฯ มาก หลายรุ่น
ถามคนขายให้หายโง่ ได้ใจความว่า ในแต่ละแพ็คที่มีหลายกล่องนั่นน่ะ
ซื้อไปเหอะ ถ้าเป็นแพ็คเดียวกัน มันไม่ซ้ำหรอก
เหอๆ ดีใจจนขนลุกซู่ แต่ต่อให้ตัวจิ๋วๆ มันก็แพงเหมือนกันนะ
ก็เลยหลับหูหลับตาเลือกๆ เอามาก่อน
กลับมาโรงแรม คันทั้งคืน อยากได้เพิ่มอีกละทีนี้
รุ่งเช้าข้าพเจ้ารีบรุดไป Seibu ใกล้ๆ โรงแรม เลือกอีก
(มีการเขย่าดู ลองกะน้ำหนักและอื่นๆ ทุกวิถีทางด้วยนะ)
หอบกลับมา แกะแบบมือไม้สั่น 
ปรากฎว่าได้ตัวซ้ำกันครับท่าน!!!!!!!
อารมณ์เสีย!
.........
สรุปว่าหอบกลับมา 10 กว่ากล่อง กินที่กระเป๋ามาก
แถมต้องไปหาซื้อที่วางให้อีก เป็นภารกิจที่ใหญ่หลวงจริงๆ
กลับมาถึงได้ข่าวว่าที่ TCDC ก็มีขาย Manga ด้วย
แต่ไม่ใช่ราคาเดียวกัน (นึกกระหยิ่ม)
เอาเถอะ... เดี๋ยวว่างเมื่อไหร่ ค่อยไปสอยมาให้ครบคอลเล็คชั่น
รูปประกอบที่เห็นเอามาเว็บไหนอีกทีนึงไม่รู้ ขออภัยที่ไม่ได้ให้เครดิต
เดี๋ยวค่อยไปถ่ายของจริงมาลงใหม่ก็แล้วกัน
.........
ถามว่าทำไมถึงชอบ ข้าพเจ้าบอกไม่ถูกเหมือนกัน
ถ้าเป็นของจริง นั่งแล้วจะลอยได้หรือก็หาไม่
ข้าพเจ้าแค่แพ้ทางดีไซน์ระดับครูเท่านั้นเอง
จริงๆ ชอบเก้าอี้ที่ดีไซน์ในยุคประมาณนี้เป็นส่วนใหญ่
ข้าพเจ้าว่ามันคลาสสิคที่สุดแล้ว 
50 ปีผ่านไป ยังไงก็ไม่เชย!



Tags: chairs, models

Comment

Comment:

Tweet