ตั้งให้สวยหรูดูดีไปอย่างนั้นเอง

เกือบปีที่ผ่านมา ข้าพเจ้าค้นพบว่า
มีหลายสิ่งที่อยากทำ ก็ได้ทำแล้ว (เช่นมีบล็อกเป็นของตัวเอง เป็นต้น)
มีหลายสิ่งที่ไม่อยากทำ ก็ไม่ต้องฝืนใจทำ (นับว่าเป็นบุญอย่างยิ่ง)
ทว่า...
ก็ยังมีหลายสิ่งที่ไม่คิดอยากทำ ดันต้องทำ (เช่นต้องไปงานเผาเพื่อน!)
และอีกหลายสิ่งที่คิดอยากทำ แต่ยังไม่ได้ทำ!

ไหนลองมาดูกัน
ว่าก่อนสิ้นปีนี้และตลอดปีหน้า
หัวใจดวงน้อยของข้าพเจ้า
มุ่งมั่นที่จะทำสิ่งใดให้เกิดผลสำเร็จได้บ้าง
....
ประการแรก
ตั้งใจจะดู The Decalogue ให้จบรวดเดียวเสียที

 
โดยปกติธรรมดาแล้ว ถ้าเป็นหนังของบรมครู Kieslowski ไม่ว่าเรื่องใด
ข้าพเจ้าจะโจนเข้าใส่อย่างกระหาย
อย่างเช่น ไตรภาค 3 สี Three Colors Trilogy (Blue, White,Red) ที่ข้าพเจ้ารักเป็นหนักหนา
หรือ The Double Life of Veronique ที่ดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ทว่า... The Decalogue ที่ว่า คือ Complete Box Set 10 เรื่อง 10 ชั่วโมง
(ตัวหนังว่าด้วย บัญญัติ 10 ประการ ในมุมมองของผู้กำกับ)
ที่ดูท่าว่าจะอาศัยพลังงานและเวลาในการดูโขอยู่
ข้าพเจ้าก็เลยยังได้แต่ชำเลืองมอง พร้อมผัดวันประกันพรุ่งอยู่ร่ำไปว่า
ประเดี๋ยวเถิด... ประเดี๋ยวเถิดนะ
....
ประการที่สอง
จะทำธุรกิจของตัวเองให้เป็นเรื่องเป็นราวสักที

(ลองพูดคำว่า "อ๋อ... ตอนนี้เหรอ ทำธุรกิจของตัวเองอยู่น่ะ ยุ้ง...ยุ่ง" ให้ตัวเองฟังซ้ำๆ
แล้วรู้สึกว่าหัวใจพองโตได้ดีจริงๆ ไม่เชื่อลองดู!)
เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อกลางเดือนที่ผ่านมา เพื่อนและพี่ที่เคารพกลุ่มหนึ่ง
ได้คบคิดกันจะทำผลิตภัณฑ์ขาย และได้มาชักชวนแกมมั่วนิ่มแบบเนียนๆ
ให้ข้าพเจ้าเข้าร่วมปฏิบัติการดังกล่าวด้วย
ข้าพเจ้าเองนั้น ทั้งไม่ได้หลงตัวเองและมิได้บ้ายอประการใด 
พลันเผลอไผลตกปากรับคำไป
เพราะคิดว่า ตัวเราก็น่าจะมีความสามารถพอจะช่วยถูไถไปกันได้แหละนะ
ไม่งั้นเขาจะมาชวนทำไมให้เมื่อย จริงไหม
ว่าแล้ว... 
ก็กลับมาแอบกลัดกลุ้มในใจว่า .....แล้วตูจะเอาเวลาที่ไหนไปทำหว่า?
เพราะดูท่าว่าจะเป็นงานช้าง(แอฟริกา)อยู่เอาการ
แต่ก็... นะ
จะลอง!
.....
ประการที่สาม
อยากไปเยือน New York, New York (ต้อง Repeat นะจ๊ะ) อีกสักครั้ง ก่อนวีซ่าหมดอายุ (เสียดาย)

ข้าพเจ้าเคยไปนิวยอร์ค นิวยอร์ค ครั้งแรกเมื่อนานมาแล้ว
สมัยนั้น ข้าพเจ้าทั้งอ่อนเยาว์และยังไม่เดียงสา รวมทั้งยังขลาดเขลาต่อชาวฝรั่งค่อนข้างมาก
จึงไม่ใคร่ได้สัมผัสความเป็นนิวยอร์คเท่าใดนัก (ได้แค่ไปจุ่มๆ อยู่) 
ทั้ง The Met, MOMA, The Village, Broadway,Central Park, Brooklyn Bridge หรือ 5th Avenue 
ที่หลายคนตกหลุมรัก (หรืออาจจะพาลเกลียดไปเลยอย่างเพื่อนนางหนึ่งของข้าพเจ้าที่เคยไปอยู่มา)
หลังจากนั้น ข้าพเจ้าจะอิจฉา นางเอกแก้วตา ในหนังกุมภาพันธ์ ของคุณยุทธเลิศ
ยัย Felicity ร้าน Dean&Deluca หรือนางสาว Estella จาก Great Expectations
ยิ่งนักเวลาดู DVD  (เรื่องหลังนี้เพลงประกอบเพราะมาก ขอบอก โดยเฉพาะ life in mono) 

โอกาสที่ว่าจะมาถึงข้าพเจ้าหรือไม่
เมษายนนี้ละ รู้กัน
(ว่าแล้วก็วิ่งไปหยอดกระปุกสุดฤทธิ์)


ประการที่สี่
ลองเขียนบทภาพยนตร์ดูซักที ดีมั้ย?

"ดี...
แต่... เมื่อไหร่ล่ะ
ก็นี่แหละ เดี๋ยวจะเขียนแล้ว"

นี่เป็นบทสนทนาที่วนเวียน ซ้ำซากที่สุด
ที่ข้าพเจ้าเคยสนทนากับตัวเองในรอบ 2-3 ปีที่ผ่านมา
แปลกนะ สมัยเรียนเขียนบท ก็ออกจะเขียนได้อยู่ (หรือเพราะมีคะแนน)
จบมา ก็ยึดงานโฆษณาเป็นงานเขียนสร้างอาชีพ
เขียนดะไปตั้งแต่ TVC, Radio Spot แผ่นพับ พรีเซนเทชั่น ใบปลิว ฉลากยาขัดส้วม
และอื่นๆ อีกมากมาย
แต่ไม่มีวี่แววของบทหนัง
ถามว่ามีเรื่องที่จะเขียนหรือยัง
ก็พอมี... 
น่าน!...
แล้วทำไมไม่เขียน?
เอ๊า... ก็...

ว่าแล้วบทสนทนาวนเวียน ซ้ำซากที่ว่าก็ย้อนกลับมาให้ทะเลาะกับตัวเองอีกครั้ง





Comment

Comment:

Tweet